پسرم! دنيا را در حالى كه گناهان و شيطان در آن هستند ، امن ندان. پسرم! دنيا را زندان خود قرار ده ، تا آخرت ، بهشت تو باشد.
لقمان حكيم وقتى كه از سرزمين خود بيرون رفت ، در موصل ـ كه به آن كومليس گفته مىشد ـ فرود آمد.
وقتى كه در كارش در ماند و اندوهش شدّت گرفت و كسى هم نبود كه او را در انجام دادن كارش كمك كند ، پسرش را به خانه برد و در را بر روى خود بست و او را پند داد و گفت:
پسرم! دنيا ، درياى عميقى است كه انسانهاى بسيارى در آن هلاك شدهاند. از عمل در آن ، توشه بر گير و كشتىاى را بر گير كه مسافر آن ، پَروامندى از خدا باشد. سپس سوار بر كشتى ، به اعماق دريا برو ، تا نجات يابى و من نگرانم كه نجات نيابى.
پسرم! كشتى (نجات) ايمان است ، و بادبان آن توكّل و ساكنان آن شكيبايى و پاروهايش روزه و نماز و زكات.
پسرم! هر كه بدون كشتى وارد دريا شود ، غرق مىگردد.
پسرم! سخن اندك بگو ، و خداوند عز و جل را در همه جا ياد كن؛ چرا كه او تو را بيم داد و ترساند و آگاه ساخت و آموخت.
پسرم! از مردم پند بگير ، پيش از آن كه تو مايه پند مردم شوى.
پسرم! از (پيشآمد) كوچك ، پند بگير و پيش از آن كه بزرگ بر تو وارد شود.
پسرم! هنگام خشم ، خود را مهار كن تا هيزم جهنّم نشوى.
پسرم! فقر ، بهتر از اين است كه ستم كنى و سركشى نمايى.
پسرم! بپرهيز از اين كه قرض بگيرى و در پرداخت آن ، خيانت ورزى.
پسرم! بپرهيز از اين كه كسى را خوار نمايى؛ چرا كه خود نيز خوار مىشوى.
پسرم! بپرهيز از اين كه فقير از دنيا بيرون بروى و ديگرى را سرپرست كار و دارايىات قرار دهى كه او را امير گرداندهاى.
پسرم! خداى متعال ، مردم را به خاطر عملشان گرو گرفته است. پس واى بر آنان ، به خاطر آنچه دست و دلشان كسب كرده است.
پسرم! دنيا را در حالى كه گناهان و شيطان در آن هستند، امن ندان.
پسرم! هر آينه نيكوكارانِ پيشين ، مورد آزمون قرار گرفتند، پس پسينيان چگونه از آن نجات مىيابند؟
پسرم! دنيا را زندان خود قرار ده ، تا آخرت ، بهشت تو باشد.
پسرم! تو موظّف نشدهاى كه كوهها را بر دوش بكشى و نيز به انجام دادن چيزى كه توانش را ندارى ، موظّف نشدهاى ، پس گرفتارى را بر دوشت حمل نكن ، و با دست خودت ، خود را قربانى نكن.
پسرم! تو چنان كه مىكارى ، مىدِرَوى ، و چنان كه عمل مىكنى ، مىيابى.
پسرم! با پادشاهان همسايگى نكن ، كه تو را مىكشند و اطاعتشان نكن ، كه كافر مىگردى.
پسرم! با بينوايان همسايگى كن؛ بويژه با نادارها و بينوايان مسلمان.
پسرم! براى يتيم ، همچون پدرى مهربان ، و براى بيوه زنان ، همچون همسرى دلسوز باش.
پسرم! چنين نيست كه هر كس بگويد: "مرا بيامرز" آمرزيده شود. آمرزيده نشود ، مگر كسى كه پروردگارش را اطاعت كرده باشد.
+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۵ساعت 12:10 توسط بهنام پاهيكده
|
